Blog

Bu cümle derslerde (ve evde proje yaparken) mutlaka geliyor: “Yapamıyorum.” Ben bunu çoğu zaman “yapamıyorum” diye değil, “sıkıştım” diye okuyorum. Çünkü kodlama da üretim de bir yerde tıkanarak öğreniliyor. Kod hata verince, devre çalışmayınca, karakter saçma bir yere gidince… Ve şunu en baştan net söyleyeyim: Derste hata yapmak serbest. Hatta biraz da şart. Çünkü doğru–yanlış denemeden, bir şeyin neden çalıştığını gerçekten anlamak zor. Bana göre basit bir ölçü var: Hata y

Online dersin en büyük avantajı ev konforu. Ama aynı şey, en büyük riski de olabiliyor: Ders başlıyor ama öğrenci henüz mod değiştirememiş oluyor. Şunu çok gördüm: Online derste en çok kayıp, ilk birkaç dakikada yaşanıyor. Bağlantı, ses, bir şey arama derken dersin ritmi daha başlamadan bölünüyor. O yüzden PixelBots’ta “dersten önce küçük bir hazırlık” kısmını önemsiyorum. Abartı değil; 5 dakika. 5 dakikalık “ders girişi” rutini Bu rutini hem öğrenciler hem de veliler için ya

PixelBots müfredatını hazırlarken en çok şunu düşündüm: Çocuklar kodlamaya başlarken çok hızlı motive oluyor. İlk haftalar oyun gibi geliyor; ekranda bir şey hareket ediyor, komutlar anında sonuç veriyor. Bu çok iyi bir başlangıç. Ama yıllardır ders verirken şunu tekrar tekrar gördüm: 8–10. haftadan sonra konular biraz zorlaşınca, sınıfta ilgi dalgalanabiliyor. Bu bazen bire bir derste oluyor, bazen 8–10 kişilik grupta, bazen de 20+ kişilik sınıflarda… Sınıf değişse de durum